Son yıllarda bilinçlenen halkımız, artık belli bir politikası ve bu politikayla beslenen projeleri olmayan adayları istemiyor. Halkımızın, “projeler” ile “vaatleri” karıştıran milletvekili adaylarına da karnı tok.

Kısacası, halkımız artık milletvekillerinden “Proje Yönetimi” yapmasını istiyor. Milletvekili adayının halkın ihtiyaçlarına kulak vererek “Proje Gereksinimlerini Belirlemesini” bekliyor. Adayın “Seçmen ne ister” sorusunun cevabı olan, sponsorunun bağlı bulunduğu siyasi parti olduğu, “amacı” ve “hedefleri” belli bir “Proje Fikri” ile karşısına gelmesini istiyor. Adaylara bu projeyi hangi kaynaklarla, hangi bütçelerle ve hangi takvimde yapacağını soruyor. Sözün kısası, bu projenin ne kadar “reel” ne kadar “vaat” olduğunu anlamak için bir “Proje Planı” istiyor. Başarı kriterleri önceden tanımlı , hedeflerine ulaşacak, başarılı bir “Proje Yönetimi” istiyor.

“Reel” proje dediğimiz zaman “Proje Seçim Kriterleri” de karşımıza çıkıyor. Her iddialı proje fikri önceden belirlenen proje seçim kriterlerini karşılamayabiliyor. Proje fikirlerinin bir çoğu iddialı olsa da milletvekilinin makamı ve sorumluluğuyla örtüşmeyebiliyor. Bir kısmı siyasi partinin politikası ile dahi örtüşmüyor. Çoğu başarısızlığı daha baştan belli seçim meydanlarında atılan nutuklar olarak kalıyor ve projelendirilemiyor.

Bu yıl da seçimlerde Proje Fikirleri savaşacak gibi görünüyor. 550 aday milletvekilinden en az 550 yeni proje fikri seçim meydanlarında görücüye çıkacak. Bu yıl da turizm, sağlık, eğitim, ulaşım, tarım-hayvancılık, ticaret- sanayi ve ekonomi, dış politika, demokratikleşme, işsizlik ve yoksullukla mücadele, konut edindirme gibi projeler ön sıralarda yer alacak. Bunlar dışında seçim bölgesine özel tünel projesi, baraj, köprü ve yol projesi ya da sosyal durumuna özel yardımlaşma ve eğitim projeleri de bunlara eklenecek. Proje fikri adı altında ayağı yere sağlam basmayan basmayan vaatler de artık rafa kaldırılacak. Milletvekilleri artık “Proje Yöneticiliği”ne de aday olacak.